Ordbas

birgitta

substantiv

ett kvinnonamn

Böjning av birgitta

singular obestämd
birgitta
singular bestämd
birgittan
plural obestämd
birgittor
plural bestämd
birgittorna
Visa fler former (9)
ci
birgitta · birgitta-
cm
birgitta · birgitta-
pl def gen
birgittornas
pl indef gen
birgittors
sg def gen
birgittans
sg indef gen
birgittas
sms
birgitta-

Etymologi av birgitta

Av fornsvenska 'Birgitta', av sga 'Brigit, Brigida', av fornkeltiska Brigantia, namn på en keltisk gudinna. av cel-uce '*Brigantī', ytterst av ine-uie '*bʰr̥ǵʰéntih₂', femininum av bʰérǵʰonts, ("hög"), till roten bʰerǵʰ- ("resa sig upp"). Jämför forndanska Birgitte, Brigida, fornvästnordiska Brigit, Brigitta

Vanliga frågor om birgitta

Vad betyder birgitta?
ett kvinnonamn
Hur böjs birgitta?
birgitta böjs: birgitta (grundform), birgittan (bestämd form), birgittor (plural), birgittorna (bestämd plural).